Χωρίς πυξίδα και βηματισμό ο πρώτος αντιπολιτευτικός μήνας του ΣΥΡΙΖΑ

Περισσότερο απαραίτητη αποδείχτηκε για την αξιωματική αντιπολίτευση παρά για τη νέα κυβέρνηση η παρέλευση ενός μήνα προσαρμογής από την αλλαγή σκυτάλης στο Μέγαρο Μαξίμου, καθώς μερίδα στελεχών αλλά και ψηφοφόρων διαπιστώνει πλέον -ακόμη και δημόσια- τη δυστοκία της Κουμουνδούρου να ανοίξει αντιπολιτευτικό βηματισμό απέναντι στην καταιγίδα πρωτοβουλιών και δράσεων της ομάδας Μητσοτάκη. Τόσο ο υψηλός βαθμός προετοιμασίας και ετοιμότητας του στενού πρωθυπουργικού επιτελείου όσο και η θεσμική αποκατάσταση και η τεχνοκρατική διαχείριση της επικοινωνίας από πλευράς της νέας κυβέρνησης αποκαλύπτουν καθημερινά την ένδεια στελεχών και ικανοποιητικού πολιτικού ρυθμού της αξιωματικής αντιπολίτευσης, η οποία μοιάζει γυμνή και αδύναμη να αντιτάξει επαρκώς τις όποιες εναπομείνασες κομματικές της δυνάμεις.

Στην παραπάνω διαπίστωση προέβη, άλλωστε, παρεμβαίνοντας στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ο πρώην υφυπουργός της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και γνωστός δημοσιογράφος Τέρενς Κουίκ, σχολιάζοντας δηκτικά ότι «η Κουμουνδούρου είναι σε φάση διακοπών. Επικοινωνιακή στρατηγική χαλάρωσης και μπάνιων», διαπιστώνοντας ταυτόχρονα την έλλειψη επικοινωνιακού μηχανισμού ικανού να αναπαραγάγει τα όποια κακώς κείμενα από τα έργα και τις ημέρες της νέας κυβέρνησης.

Χαμένοι στα «ψιλά γράμματα»

Την ίδια ώρα, η χαλαρότητα που παρατηρείται στη διάρκεια του πρώτου μήνα του ΣΥΡΙΖΑ στα έδρανα της αξιωματικής αντιπολίτευσης έρχεται σε ευθεία αντίθεση με τον καταιγισμό νομοσχεδίων, σχεδίων και πρωτοβουλιών με αντίκτυπο στην καθημερινότητα των πολιτών από το επιτελείο Μητσοτάκη, το οποίο μοιάζει να κρατά σε απόλυτο βαθμό την πρωτοβουλία των κινήσεων και σε πολλά και διαφορετικά αντιπολιτευτικά μέτωπα. Κάπως έτσι, διαρροές από το πρωθυπουργικό περιβάλλον για διατήρηση της 13ης σύνταξης και προσλήψεις στο κράτος δεν έτυχαν στον κυριακάτικο Τύπο της παραμικρής απόπειρας κεφαλαιοποίησης από πλευράς Κουμουνδούρου, δεδομένου ότι αφορούν επί της ουσίας σε επιτυχίες της προηγούμενης διακυβέρνησης στα πεδία αυτά (όπως ο κανόνας «1 προς 1» για τις προσλήψεις). Κι όλα αυτά την ώρα που νομοσχέδια-μαμούθ εισάγονται στην κορύφωση του καλοκαιριού προς ψήφιση στη Βουλή, με διατάξεις τους να ξεφεύγουν λόγω πίεσης χρόνου και έλλειψης επεξεργασίας από τα αντιπολιτευτικά ραντάρ.

Ατακτος στρατός

Ενδεικτικό της εικόνας άτακτου στρατού που παρουσιάζει η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί το γεγονός ότι τις όποιες «τρικλοποδιές» της νέας κυβέρνησης εντοπίζουν κατά μόνας βουλευτές της αξιωματικής αντιπολίτευσης, όπως ο Γιάννης Ραγκούσης, ο οποίος αποκάλυψε την ασυνέπεια του υπουργού Επικρατείας, Γιώργου Γεραπετρίτη, ως προς τον αριθμό των μελών του ΑΣΕΠ που θα μετέχουν στο Συμβούλιο Διοίκησης της Εθνικής Αρχής Διαφάνειας (2 από τα 5), ενώ ακόμη δεν έχουν συσταθεί πλήρως οι ομάδες εργασίας της αξιωματικής αντιπολίτευσης ώστε να τροφοδοτείται με σχετική τεκμηρίωση η έκφραση του όποιου αντιπολιτευτικού λόγου από τη μεριά της Κουμουνδούρου.

Επιπλέον, ως αντιπροσωπευτική της στάσης πολλών βουλευτών στο εξής ερμηνεύεται η απουσία δεκάδων βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ από τα βουλευτικά έδρανα την προηγούμενη εβδομάδα (ελάχιστοι παρέστησαν στις Επιτροπές), με τους βουλευτές που άρθρωσαν την πρώτη αντιπολιτευτική κριτική απέναντι στη νέα κυβέρνηση μετά βίας να μετριέται στα δάχτυλα των δύο χεριών. Η «λευκή απεργία» από μέρους της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ συναρτάται ευθέως και με την κατανομή ρόλων και θέσεων από την ηγετική ομάδα, πολύ περισσότερο όταν ακόμη και κορυφαία στελέχη του κόμματος πληροφορήθηκαν από τον Τύπο τις αποφάσεις του Αλέξη Τσίπρα να ορίσει συγκεκριμένους βουλευτές τομεάρχες, χωρίς ο καταμερισμός πολιτικής εργασίας να έχει περάσει ή εγκριθεί από τα κομματικά όργανα.

Στο ίδιο έργο θεατές

Μερίδιο ευθυνών -και σημαντικό μάλιστα- καταλογίζουν έμπειρα κοινοβουλευτικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ και στις επιλογές των προσώπων που δίνουν τη μάχη στα μέσα μαζικής ενημέρωσης,επαναφέροντας στο προσκήνιο πρόσωπα και τόνους που έστειλαν την «πρώτη φορά Αριστερά» με φόρα στην αντιπολίτευση. Το θυμικό αρκετών βουλευτών που με δυσκολία κατάφεραν την επανεκλογή τους δεν έχει εξαερωθεί, ιδίως όταν διαπιστώνουν ότι η ίδια «εντεκάδα» στελεχών που πρόσκεινται στην προεδρική τάση προελαύνει και στις «πέτρινες μέρες» της αξιωματικής αντιπολίτευσης, προκαλώντας αρνητικά αντανακλαστικά ακόμη και στον σκληρό πυρήνα ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ, όταν, μάλιστα, οι οποίες διαδικασίες διεύρυνσης και εμπλουτισμού των κομματικών οργανώσεων έχουν παραπεμφθεί στις… καλένδες.

Ακόμη πιο σύνθετο καθίσταται το παζλ ισορροπιών στους κύκλους της αξιωματικής αντιπολίτευσης μπροστά στο μπαράζ μεταγραφών από το επιτελείο Μητσοτάκη, με τελευταίο επεισόδιο τον ορισμό της Αντζελας Γκερέκου ως επικεφαλής του ΕΟΤ. Τόσο η  ανθρωπογεωγραφία της κυβέρνησης Μητσοτάκη όσο και η γενικότερη πολιτική φιλοσοφία του, που μοιάζει απαλλαγμένη από ταμπού του παρελθόντος ως προς την ενσωμάτωση στελεχιακού δυναμικού, δεν αφήνουν ασυγκίνητη την κεντροαριστερή βάση, όταν, μάλιστα, το αντιπολιτευτικό αφήγημα του ΣΥΡΙΖΑ δεν φαίνεται να μπορεί να παρακολουθήσει τη μετανεωτερικότητα του άυλου καπιταλισμού, δηλαδή παραμένει καθηλωμένο στον 20ό αιωνα.

Τσίπρας από το παρελθόν

Μπροστά στην εκρηκτική κατάσταση στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ, ο πρόεδρος Αλέξης Τσίπρας, αναγκάστηκε να υπερασπιστεί προσωπικά τα κυβερνητικά του πεπραγμένα, μιλώντας δύο φορές μέσα σε δύο μέρες από το βήμα της Βουλής, κατά την ψήφιση του νομοσχεδίου για το «επιτελικό κράτος». Σε υψηλούς τόνους και με εμφανώς καταγγελτική διάθεση, ο κ. Τσίπρας εγκάλεσε τη νέα κυβέρνηση για τις επιλογές «ακατάλληλων» προσώπων, όπως ο νέος επικεφαλής της ΕΥΠ, αλλά και για τους χειρισμούς καθαίρεσης της ηγεσίας της Επιτροπής Ανταγωνισμού, παρακολουθώντας επικριτικά τα πρώτα βήματα της νέας κυβέρνησης.

Η απόλυτη, ωστόσο, ταύτιση του πρώην πρωθυπουργού με την κυρία Θάνου μαρτυρά την κεντρική επιλογή του -γνωστή ήδη προεκλογικά- να καταναλώνει πολύ από το προσωπικό πολιτικό του κεφάλαιο, υπερασπιζόμενος συγκεκριμένες επιλογές προσώπων, όπως πρόεδρος της Επιτροπής Ανταγωνισμού ή ο πρώην αναπληρωτής υπουργός Υγείας Παύλος Πολάκης. Με αυτά τα δεδομένα, δεν είναι λίγα τα στελέχη της Κουμουνδούρου που παρατηρούν ότι ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί να προσαρμοστεί ακόμη στη νέα, μετεκλογική φάση, λειτουργώντας περισσότερο ως κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος, παρά ως επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ.

Στο πλαίσιο αυτό, τόσο οι αναφορές του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ στην αποκάλυψη της ευρωβουλευτού της ΝΔ Αννας-Μισέλ Ασημακοπούλου περί ιδιοτελούς στάσης της ΝΔ απέναντι στους μετακλητούς υπαλλήλους προεκλογικά όσο και η περιγραφή του περί καθολικού ελέγχου των ΜΜΕ και μεταδημοκρατίας ανήκουν στη σφαίρα των πολιτικών αναλυτών και των δημοσιογραφικών καταγραφών, παρά στον θεσμικό αντιπολιτευτικό λόγο ενός διατελέσαντος πρωθυπουργού, όπως εκμυστηρεύονται μεταξύ τους και αρκετοί βουλευτές της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Νεολαία στα προσεχώς;

Η δυσκολία του εγχειρήματος πολιτικής επανεκκίνησης της Κουμουνδούρου διαφαίνεται και από τις πρώτες πολιτικές πρωτοβουλίες που ανακοινώθηκαν με ορίζοντα τον προσεχή Σεπτέμβριο. Μετά την εμφάνιση του Αλέξη Τσίπρα το δεύτερο Σαββατοκύριακο στη ΔΕΘ με την ιδιότητα του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης ύστερα από αρκετά χρόνια, η πρεμιέρα της νέας πολιτικής περιόδου περνά για τον ΣΥΡΙΖΑ μέσα από ένα τριήμερο εκδηλώσεων στα τέλη Σεπτεμβρίου με διοργανώτρια την κομματική Νεολαία, στέλνοντας μήνυμα περιχαράκωσης σε στενά ακροατήρια. Στον αντίποδα, τόσο ο καύσωνας όσο και η μετάβαση στην αντιπολίτευση έχουν «παγώσει» στην πραγματικότητα τις διαδικασίες διεύρυνσης του κόμματος στην κοινωνική βάση, καθώς εκλείπουν ο αέρας του νικητή αλλά και ο ενθουσιασμός από πλευράς πολλών ηγετικών στελεχών για μια γενναία «αιμοδοσία» του ΣΥΡΙΖΑ με νέες, δημιουργικές δυνάμεις.

Αντίθετα, ακόμη και όπου επιχειρήθηκε η ανανέωση προσώπων σε νευραλγικά κομματικά πόστα, όπως, για παράδειγμα, με την ανάληψη καθηκόντων εκπροσώπου Τύπου από τον Αλέξη Χαρίτση, δεν έλειψαν οι πρώτες εσωκομματικές ενστάσεις απέναντι στο μετριοπαθές ύφος και το τεχνοκρατικό προφίλ του πρώην υπουργού, κυρίως από στελέχη προσκολλημένα σε επιθετικές λεκτικές και υφολογικές επιλογές, οι οποίες, ωστόσο, συνέβαλαν καταλυτικά στην ήττα του ΣΥΡΙΖΑ.

Δημοσιεύτηκε στο φύλλο 114 της «Νέας Σελίδας» που κυκλοφόρησε την Κυριακή 11 Αυγούστου 2019. 

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s